maandag 26 juni 2017

Review: Anton Barbeau - Heaven Is In Your Mind (Fruits De Mer Records, 2017) (Psychedelische Pop)

Anton Barbeau uit Sacremento, Californië, Amerika, heeft in de laatste 20 jaar ongeveer 20 albums gemaakt en werkte daarop samen met onder andere XTC, The Bevis Frond en The Soft Boys.
Zijn laatst verschenen album "Sister Act" werd door The Sunday Times als album van het jaar bestempeld.
Anton, die tegenwoordig in Berlijn, Duitsland, woont, heeft in de loop der jaren diverse nummers via het Fruits De Mer Records label uitgebracht en zijn meest recente werk is de EP "Heaven Is In Your Mind".
De EP, die 24 juli 2017 via Fruits De Mer uitkomt, bevat 3 covers en een eigen nummer en zal op 7" gekleurd vinyl verschijnen.

Het eerste nummer is de cover "Heaven Is In Your Mind", die oorspronkelijk door Traffic uitgebracht werd en hierin hoor ik Anton een licht psychedelische pop song in een gemiddeld tempo spelen, die gevolgd wordt door een eigen compositie, getiteld "Secretion Of The Wafer", een schitterende psychedelische pop song, waarin de zang me zo nu en dan aan die van David Bowie doet denken.
Kant B start met "September Gurls", een cover van het Big Star nummer, waarin ik een lekker in het gehoor klinkende pop song voorgeschoteld krijg en in "Scary Monsters", een fantastische cover van de David Bowie song, laat Anton me nogmaals genieten van zijn zang kwaliteiten, die in dit, vrij progressieve, nummer volledig tot hun recht komen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie).

"Heaven Is In Your Mind" van Anton Barbeau bevat 4 heerlijke songs, die ik iedere liefhebber van psychedelische pop kan aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Travis Pike & The Brattle Street East - Watch Out Woman (State Records, 2017) (Garagerock / Rock & Roll)

Travis Pike uit Boston, Amerika, begon zijn muzikale loopbaan in 1963, maar bracht slechts 2 singles uit: "Don't Hurt Me Again"/"Feelin' Good" begeleidt door The Montclairs (Pike Productions) en "If I Didn't Love You Girl", die onder de naam Travis Pike's Tea Party verscheen op het Alma Records label in 1967.
Hij ontdekte zijn liefde voor het schrijven van liedjes, toen hij het titelnummer voor "Demo Derby", een 28 minuten durende film schreef, die door zijn vader (James Pike) geproduceerd werd.
Travis ging bij de US Navy, waardoor hij in Hamburg gelegerd was en trad in de legendarische Star-Club op onder de naam Teddy Pike en stond op de aanplakbiljetten vermeld als Teddy Pike - Twist And Show Sensation, totdat een auto ongeluk, waarbij zijn enkel verbrijzelde, zijn twist dagen abrupt eindigden en Travis eind 1964 terug naar Amerika moest.
Begin 1966 maakte Pike Productions een tweede film, waar hij, nadat hij zichzelf gitaar had leren spelen, 10 eigen nummers voor had geschreven, die eventueel in de film gebruikt konden worden.
De muziek werd gemaakt onder de naam Travis Pike and Oedipus And His Mothers, maar dat werd verandert in Travis Pike And The Brattle Street East, waarna ook The Montclairs 2 nummers van Travis in de film vertolkten.
De uitgevers van de film wilden een deel censoreren, maar James Pike weigerde dat, waardoor de film en tevens de muziek, niet verscheen, maar in 2012 vond Travis 3 van de originele opnamen terug en postte "Feelin' Good" op Youtube.
Het Britse State Records label brengt 10 juli 2017 2 nummers uit de film voor het eerst officiel op 7" vinyl in een beperkte oplage van 500 stuks in mono uitvoering op de markt.

De A-kant van de single van Travis Pike And The Brattle Street East heet "Watch Out Woman" en hierin hoor ik de band een schitterende swingende garagerock song ten gehore brengen, die live opgenomen is (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en op de B-kant, eveneens live, laat de band me genieten van een vrij rustige rock & roll song, waarin de muziek in een slepend ritme gespeeld wordt en me lichtelijk doet denken aan "One Night" van Elvis Presley en me terug voert naar de jaren 50.

"Watch Out Woman" van Travis Pike & The Brattle Street East is een geweldige single, die ik elke liefhebber van jaren 60 muziek kan aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Der Plan - Unkapitulierbar (Bureau B, 2017) (pop)

De Duitse band Der Plan uit Düsseldorf was begin jaren 80 vooral bekend als één van de pioniers van de muzieksoort Neue Deutsche Welle, oftewel de Duitse New Wave.
Begin 1979 opgericht onder de naam Weltaufstandsplan, bestond in eerste instantie uit: Kai Horn, Frank Fenstermacher, en Moritz Reichelt (alias Moritz R), maar voordat de band, die vanaf 1980 Der Plan ging heten, hun eerste single uitbracht, was Horn uit de band gegaan en maakten Fenstermacher en Reichelt in samenwerking met Chrislo Haas en Robert Görl (beide leden van de band DAF) hun debuut single "Der Plan".
De single verscheen in een oplage van 1500 stuks op hun eigen label Warning Records, dat later Ata Tak zou gaan heten, waarna korte tijd later Kurt Dahlke alias Pyrolator zich bij het duo voegde.
Vervolgens verschenen: "Geri Reig" (LP/CD, 1980), "Da Vorne Steht Ne Ampel" (Single, 1980), "Normalette Surprise" (LP/CD, 1981), "Arbeit Liebe Brot Einfachheit Tod" (Single, als extra materiaal van het verzamelalbum "Fix Planet", 1982), "Die Letzte Rache" (LP/CD, 1982), "Gummitwist" (Single/Maxi, 1984), "Golden Cheapos" (Dubbele Single, 1984), "Japlan" (LP/CD Japanse uitgave, 1984), "Fette Jahre" (compilatie LP, 1985), "Es Ist Eine Fremde Und Seltsame Welt" (LP, 1987), "Perlen (CD, 1988), "Die Peitsche Des Lebens" (LP/CD, 1989), "Live At The Tiki Ballroom Of The Senior Maoris Recreation Center In Maketu, Bay Of Plenty, New Zealand" (CD, 1993), "Pocket" (MiniCD, als bijlage voor de Live CD, 1993), "Japlan" (heruitgave op CD, 2002) en "Die Verschwörung" (LP/CD, 2004).
De band ging weliswaar in 1992 uit elkaar, maar werd als Der Plan v4.0 in Berlijn door Moritz R, Achim Treu en JJ Jones in 2003 heropgericht, die het album "Die Verschwörung" uitbrachten.
Pyrolator en Fenstermacher richtten een trance project op, getiteld A Certain Frank en sloten zich in 2002 aan bij de band Fehlfarben, terwijl Der Plan als virtueel project in 2008 als Der Plan v5. online werd gepresenteerd, waarbij de rollen van de bandleden werden vertolkt door Mo Eriksen, Moni Duettmann en Popeye235 Baxter.
Na 25 jaar niet samen in de studio bezig te zijn geweest hebben Moritz R, Kurt Dahlke alias Pyrolator en Frank Fenstermacher, oftewel Der Plan de handen weer ineen geslagen en een nieuw album gemaakt, getiteld "Unkapitulierbar", dat 23 juni 2017 verschenen is via het Bureau B label en vooraf gegaan werd door de single "Gefährliche Clowns 2016".

Het album, dat 15 nummers bevat, start met "Wie Der Wind Weht" en daarin hoor ik de band een dansbare mix van pop en krautrock maken, die gevolgd wordt door "Lass Die Katze Stehn!", een zeer swingende dansbare mix van new wave en elektro (luister naar een gedeelte van dit nummer via de soundcloud link onder de recensie).
Daarna zet de band me "Man Leidet Herrlich" voor, een lekker in het gehoor klinkende reggae song, waarna "Grundrecht" volgt en ik een prima pop song te horen krijg, die elektro invloeden heeft en enkele tempowisselingen bevat.
Dan zet de band me "Es Heist: Die Sonne" voor, een vrij rustige pop song en deze wordt gevolgd door "Gesicht Ohne Buch", een schitterende rustige pop song met gesproken tekst.
In "Stille Hören" brengt de band me een vrij dreigende song in een niet al te hoog tempo ten gehore en in "Flohmarkt Der Gefühle" hoor ik een rustige pop song met enkele subtiele tempowisselingen.
Vervolgens schotelt Der Plan me "Der Herbst" voor en krijg ik opnieuw een uitstekende dansbare song te horen, die gevolgd wordt door "Köperlos Im Cyberspace", een swingende mix van elektro en pop, die tevens lichte krautrock invloeden heeft.
Verder hoor ik "Zu Besuch Bei N.Senada", een zeer kort nummer van nog geen minuut, waarin vogelgeluiden begeleid worden door pianospel, "Wie Schwarz Ist Ein Rabe", een heerlijke pop song, die enkele verrassende wendingen neemt, "Come Fly With Me", een luchtige pop song, waarin sensuele vrouwenzang te horen is, "Was Kostet Der Austritt?", een prima rustige mix van pop en elektro en "Die Hände Des Astronauten", een prachtige pop song, die een aanstekelijk ritme bevat, waardoor ik zin krijg om te gaan dansen.

"Unkapitulierbar" van Der Plan is een uitstekende plaat, die 15 prima songs bevat en ik iedere liefhebber van pop muziek aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Beastmaker - Inside The Skull (Rise Above Records, 2017) (Hardrock)

Beastmaker is een band uit Fresno, Californië, Amerika, die in 2014 werd opgericht en bestaat uit: Trevor William Church - zang en sologitaar, John Tucker - basgitaar en Andres Alejandro Saldate (beter bekend als Juan Bonham) - drums.
De band liet zich muzikaal vooral inspireren door hardrock bands uit de jaren 70 en 80, zoals Black Sabbath en Slayer, maar ook door de jaren 60 en 70 bands, als The Zombies en The Four Seasons, door hedendaagse bands zoals Witchcraft en door muziek uit horror films en het occulte.
Hun debuut album, "Lusus Naturae", dat 12 nummers bevat, verscheen 25 maart 2016 via het Rise Abover Records label en werd op 180 gram rood vinyl en op CD uitgebracht.
Deze werd 20 augustus 2015 vooraf gegaan door de 7" vinyl EP "You Must Sin", waarop 5 nummers staan en is in een beperkte oplage van 150 op doorzichtig vinyl geperst, terwijl er 250 op zwart vinyl en, alleen voor Amerika, 250 op paars vinyl gemaakt zijn.
Op 19 mei 2017 verscheen hun tweede album, getiteld "Inside The Skull" via Rise Above Records en deze is zowel op CD als op LP uitgebracht, waarvan er 100 stuks op zwart vinyl, inclusief een A1 poster exclusief gemaakt door Fangoria artiest Kelly Forbes (alleen verkrijgbaar als mail order), 600 stuks op transparant rood vinyl en alleen voor de Amerikaanse markt 600 stuks op paars vinyl.

Het album start met "Evil One" en daarin hoor ik de band een lekkere stevige hardrock song spelen, waarin het tempo niet al te hoog ligt en de zang en muziek me lichtelijk aan die van Black Sabbath doen denken (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna de band "Heaven To Hell" ten gehore brengt en ik een zwaar klinkende rock song voorgeschoteld krijg, die in een vrij langzaam tempo gespeeld wordt en halverwege tijdelijk melodisch wordt, om vervolgens weer steviger te worden.
Daarna hoor ik "Now Howls The Beast", een heerlijke song in de stijl van Black Sabbath, die me terug voert naar begin jaren 70 en ook daarin verandert de muziek halverwege in een prima melodisch stuk rock, om tegen het einde opnieuw te veranderen en dit nummer wordt gevolgd door "Of Gods Creation", eveneens een song in Black Sabbath stijl, dus muziek met een stevig gemiddeld tempo, aangevuld met zang in de stijl van Ozzy.
Dan volgt "Give Me A Sign", een fantastische rock song, die een licht hypnotiserend melodisch ritme en enkele prima subtiele tempowisselingen heeft, waarna Beastmaker "Nature Of The Damned" speelt en ik opnieuw een uitstekende hardrock song in een niet al te hoog tempo voorgezet krijg, waarin de band de muziek tegen het einde iets versnelt.
In "Psychic Visions" hoor ik weer zo'n heerlijke rock song met wisselende tempo's en in de titel song "Inside The Skull" laat de band me genieten van een schitterende song, die enkele tempowisselingen, uitstekend gitaarspel en een swingend ritme heeft.
Vervolgens hoor ik "Night Bird", een lekker in het gehoor klinkende rock song, waarin de band wisselt tussen melodische en hardrock en de muziek in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en het album wordt afgesloten met "Sick Sick Demon", een geweldige swingende hardrock song, die een aanstekelijk ritme bevat.

"Inside The Skull" van Beastmaker bevat 10 uitstekende hardrock songs, die in de jaren 70 gemaakt hadden kunnen zijn en ik kan elke liefhebber van die genre aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Noëlle Et Les Papillons - French Exchange (Noëlle Rollings Music, 2015) (Pop)

De opnamen voor het debuut album van Noëlle Rollings (zang, keyboards, piano, klarinet en ukulele) uit Ashburton, Devon, Engeland, werden in de periode 2007-2015 in diverse plaatsen in Engeland en Frankrijk gemaakt met medewerking van: Lady Ruperta Chippington-Groyne - achtergrondzang, Greta Hennessey Jones - dwarsfluit, Paul Nieman - trombone, Jim Rintoul - dubbele bas, Steve Dow - akoestische gitaar, Chris Bundy - tenor en alt saxofoon, Bob Martin - trombone en accordeon, Stig Olson - sopraan saxofoon, Tom Unwin - Fender Rhodes, piano en keyboards, Jesse Molins - akoestische gitaar, Gary Evans - drums, Graham Hutton - trompet, Guiohm Deruffi - akoestische gitaar en sologitaar.
Noëlle, die in Londen, Engeland geboren werd, verhuisde op haar 18e naar Israël, om in een jaar in een kibboets te gaan werken, maar werd daar verliefd op een Israëli en kreeg 2 kinderen met hem.
Van 1994 tot 1996 studeerde ze jazz aan Rimon School of Jazz and Contemporary Music net buiten Tel Aviv, Israël, won in het eerste jaar van haar opleiding een beurs, die de school vertegenwoordigde bij de IASJ in Israël en mocht voor de legendarische jazz-saxofonist Dave Liebman optreden.
Omdat ze terug naar Engeland verhuisde, miste ze haar laatste opleidingsjaar en na enkele jaren een hotel te hebben gerund, eindigde haar huwelijk.
Een jaar later besloot Noëlle haar graad in muziek te halen aan het Dartington College of Arts en slaagde glansrijk, waarna ze muziekles ging geven in Totnes, in jazz en funk bands speelde tijdens de week einden en tevens haar kinderen opvoedde.
Nadat haar kinderen het huis uit waren, verhuisde ze voor 2 jaar naar Londen, waar nummers begon te schrijven en op te nemen.
In 2012 kocht ze een huis in Normandië, Frankrijk met het idee om verder aan haar album te werken en in oktober 2014 verhuisde ze terug naar Devon, waar ze uiteindelijk het album in 2015 afmaakte.
Elk instrument werd apart via 1 microfoon opgenomen in haar eenvoudige thuis studio, te Ashburton, Devon, waarna ze aan crowdfunding deed, om de uiteindelijke mix te maken en het album te laten masteren in de Turan Audio Ltd. te Oxford, waarna de CD's geperst konden worden.
Toen het album eenmaal klaar was, begon Noëlle zich te concentreren op het creëren van een band, om de nummers live te spelen en in mei 2016 werd het album "French Exchange" gelanceerd, tijdens een concert met een 9 delige band, in de St Lawrence Chapel te Ashburton.
Kort voor dit concert draaide het programma "BBC Introducing" twee van haar songs in hun "Saturday Night Show", waarbij nieuwe artiesten werden belicht.
Noëlle werd daarna door de BBC uitgenodigd voor een interview en om 4 nummers live te komen spelen en op de ochtend van het optreden in Ashburton werd ze door Balcony TV Exeter uitgenodigd om een nummer van haar album spelen en trad samen met gitarist Alex Worsley op.
Vervolgens volgde er in 2016 een korte regionale tournee en trad ze onder andere op in de Kingskerswell Parish Church.
Momenteel werkt Noëlle bij Conker Shoes te Totnes, (die schoenen op maat maken!) om geld bij elkaar te krijgen voor haar volgende album, waar ze in 2018 een begin mee hoopt te maken.

Het album, dat 14 nummers bevat, start met "The Secret", een mooie rustige 2 stemmige pop song, waarop Noëlle op gitaar begeleid wordt en die enkele subtiele tempowisselingen heeft, waarna "Window Box" volgt, waarin ze een zwoele pop song zingt, die van meerstemmige zang is voorzien en lichte invloeden uit de jazz
heeft.
Daarna hoor ik "Rosie's On Her Way", waarin ze me een fantastisch swingend nummer voorschotelt, dat invloeden van jazz, soul en pop bevat (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "Lost", een heerlijke swingende mix van jazz en pop, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en diverse tempowisselingen heeft.
Dan zet ze me "I'm No Longer Here" en krijg ik een lekker in het gehoor klinkende pop song te horen, waarin ze zichzelf op ukelele begeleidt en in "Boy When You Love", krijg ik een prachtige 2 stemmige pop song in een rustig tempo voorgezet.
In "Snow Came Down" hoor ik opnieuw een uitstekende rustige 2 stemmige pop song en in "Keep Blowing" laat Noëlle me genieten van een swingende mix van jazz en pop, die Latijns Amerikaanse invloeden bevat en me aan de muziek van Carol Emerald doet denken.
Vervolgens speelt ze "Long Lost Friend", een prima rustige pop song, die gevolgd wordt door het gevoelige "French Exchange", dat zowel in het Frans als in het Engels gezongen wordt en door het juiste gebruik van de accordeon een Frans sfeertje uitwasemt , waarna "Circles" volgt en ik ook nu weer een schitterende rustige pop song voorgezet krijg, die met minimale begeleiding gespeeld wordt, waardoor de zang er boven uitsteekt.
Verder krijg ik "I'll Take Care Of You", een verrukkelijke a-capella pop song, "El Toro", een swingende mix van pop en Latin en "Rex In The City", een geweldige swingende instrumentale mix van jazz en dance, waarbij stil zitten geen optie is.

"French Exchange" van Noëlle Et Les Papillons is een heerlijk album om te beluisteren, dat hoofdzakelijk vol rustige nummers staat en enkele uitschieters bevat, waaronder "I'll Take Care Of You" en ik kan deze schijf dan ook ten volle aanraden aan een ieder, die van de betere pop houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Accordo Dei Contrari - Violato Intatto (Eigen Beheer / Ma.Ra.Cash, 2017) (Progressieve Jazz)

Accordo Dei Contrari werd te Bologna, Italië in 2001 opgericht en bestaat uit: Marco Marzo Maracas - akoestische gitaar en sologitaar, Giovanni Parmeggiani - orgel, Fender Rhodes, minimoog, harp en mellotron, Stefano Radaelli - alt en bariton saxofoon en zither en Cristian Franchi - drums.
In 2007 verscheen hun debuut album "Kinesis" (CD) via het Altrock label, waarna "Kublai" (CD, 2011), in eigen beheer en "AdC" (CD, 2014) via Altrock volgden.
De band trad op veel Italiaanse en internationale festivals op, onder andere op Crescendo Festival  te Saint Palais Sur Mer, Frankrijk en Time In Jazz te Berchidda, Italië.
Op hun nieuwe album "Violata Intatto", dat 5 mei 2017 in eigen beheer en via Ma.Ra.Cash is uitgebracht, spelen Alessandro Bonetti - viool (1 nummer), Patrizia Urbani - zang (1 nummer) en Gabriele Di Giulio - tenor saxofoon (2 nummers) als gast muzikanten mee.

Het album, dat 11 nummers bevat, start met "Folia Saxifraga", waarin ik een schitterend stukje progressieve rock te horen krijg, dat heftig start, maar na ongeveer 1 minuut verandert de band het tempo naar zeer rustig, om vervolgens weer iets te versnellen en me een stuk progressieve jazz voor te zetten (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), dat gevolgd wordt door "Monodia" ("Monody"), een heerlijk progressief rock nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en vrij melodisch klinkt.
Daarna hoor ik "Blue-S" ("Blues"), een fantastisch progressief bluesrock nummer, waar tevens jazz invloeden in zitten en dit wordt gevolgd door "Shamash" en daarin schotelt de band me een experimenteel startend nummer voor, dat na enkele minuten van tempo verandert en in een vrij complex melodisch rock nummer hoor, waar de viool een belangrijke rol in speelt.
Dan krijg ik "Indios Cosmos" te horen en hierin speelt Accordo Dei Contrari een uitstekend stuk progressieve jazz, dat lichtelijk experimenteel begint, om over te gaan in een mix van free jazz en progressieve rock, die enkele prima tempowisselingen heeft, waarna "E Verde È L'Ignoto Su Cui Corri" ("And Green Is THe Unknown On Which To Run") volgt en ik een verrukkelijk licht hypnotiserend melodisch nummer in een niet al te hoog tempo voorgezet krijg, dat prachtige zang van Patrizia Urbani bevat.
In "Marienkirche" speelt de band een fantastisch zwaar elektronisch nummer, dat zeer dreigend over komt en in "Di Eccezione In Variante" ("Exeption Variant")
hoor ik een heerlijk technisch progressief rock nummer, waar diverse tempowisselingen in zitten.
Vervolgens brengt de band "Usil" ten gehore en krijg ik een schitterende mix van progressieve rock en jazz voorgeschoteld, die swingt als een trein, halverwege van tempo verandert en in een rustig tempo afgesloten wordt, waarna "Eros Vs Anteros" volgt en de band me een verrukkelijk rock nummer laat horen, dat Oosterse, symfonische rock en jazz invloeden bevat, een licht hypnotiserend ritme heeft, in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en swingt.
Het laatste nummer van het album heet "Il Violato Intatto" ("The Violated Intact") en daarin start de band met een terugkerend hypnotiserend elektronisch ritme, waarna de muziek enkele minuten later verandert en ik een geweldig lekker swingend rock nummer te horen krijg, dat tegen het einde terug keert naar de begin tonen van het nummer.

"Violato Intatto" van Accordo Dei Contrari bevat 11 fantastische nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan iedere liefhebber van progressieve rock en jazz.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




maandag 19 juni 2017

Review: Dire Wolves - Excursions To Cloudland (Beyond Beyond Is Beyond Records, 2017) (Progressieve Rock)

Dire Wolves (Absolutely Perfect Brothers Band) uit San Francisco, Californië, Amerika, werd in 2008 opgericht en bestaat uit: Kelly Ann Nelson - zang en houten fluit, Jeffrey Alexander - gitaarmagoria en houten saxofoon, Brian Lucas - basgitaar, Arjun Mendiratta - viool, Michael Whittaker - dwarsfluit en saxofoon, Sheila Bosco - drums en Laura Naukkarinen - stem.
Hun album "Excursions To Cloudland", dat op LP (zowel op beperkt zwart vinyl + CD als op beperkt mistig kleurig vinyl) is uitgebracht, verscheen 24 maart 2017 via het Beyond Beyond Is Beyond Records label en bevat 4 vrij lange nummers.

Kant A start met het iets meer dan 12 minuten durende "Enter Quietly", waarin ik de band in een rustig tempo hoor starten, waarna het tempo langzaam iets opgevoerd wordt en ik een schitterende licht hypnotiserende progressieve rock song voorgeschoteld krijg, waarmee de band me meteen in de ban van hun muziek weet te krijgen.
Daarna hoor ik "Fogged Out 1", een fantastisch rustig licht psychedelisch stuk progressieve rock, dat, door het gevoelige vioolspel, een enigszins trieste ondertoon bevat.
Vervolgens hoor ik de nummers van de B kant, die begint met "Fogged Out 2", waarin Dire Wolves me een swingend stuk rock voorzet en het tempo langzaam opgevoerd wordt, zodat er een climax ontstaat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Cerebration Day" laat de band me genieten van een verrukkelijk licht psychedelisch nummer, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en tevens een hypnotiserend ritme bevat.

"Excursions To Cloudland" van Dire Wolves is een geweldig album, dat 4 schitterende nummers telt, die me van begin tot eind hebben geboeid en ik kan dit meesterwerkje dan ook aanraden aan elke liefhebber van zowel progressieve als psychedelische rock.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl